Spring Trip 2014 – Day 1

Standard

Καθοδόν για Peterborough

Ξεκινάω αυτή την αφήγηση υπενθυμίζοντας στον αναγνώστη ότι δεν έχω ιδέα τι κάνω. Πρέπει να περιγράψω το τοπίο; Να δώσω στοιχεία όπως ονόματα, ώρες και ορόσημα; Να καταγράψω τις σκέψεις μου όπως μου έρχονται; Δεν ξέρω.

Είναι τόσο παράξενο…. Θεωρητικά ξέρω ότι έχω πακετάρει τα πάντα, ότι είμαι στο σωστό τρένο, ότι είμαι στην ώρα μου. Γιατί λοιπόν μια μικρή φωνούλα στο μυαλό μου επιμένει ότι θα καταλήξω (πάλι!) χαμένη κάπου στην κεντρική Αγγλία;

Η μέρα μου ξεκίνησε καλά. Ήμουν πακεταρισμένη και έτοιμη από τις δέκα και το μόνο που μου έμενε ήταν να σκοτώσω δυο ώρες μέχρι να έρθει το ταξί. Ο οδηγός ήταν πολύ φιλικός και προσφέρθηκε να με πάει από μια παράκαμψη για να αποφύγουμε τον χαμό μπροστά στον σταθμό. (Χα! Ομοιοκαταληξία!) Που να το φανταστώ ότι τα πουλάκια της ποδοσφαιρικής μας ομάδας είχαν αγώνα σήμερα;

Όπως και να έχει τώρα είμαι στο τρένο προς Peterborough (κουφό όνομα much?) και από εκεί θα πάρω ένα άλλο για York.

IMG_0554

Καλημέρα σας παιδιά!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Χα! Μόλις ανακοίνωσαν ότι κάνουμε στάση στο Ely. Να περάσω να δώσω χαιρετίσματα μπαμπά;

Φαίνεται ωραίο χωριουδάκι πάντως. Θα πρέπει να περάσω ξανά από εδώ, να εξερευνήσω.

IMG_0553   (Ely από το τρένο)

Οχού! Κάποιος στο βαγόνι τρώει τοστ. Και τώρα πεινάω!

Κάτι άλλο αστείο (τα γράφω όπως μου έρχονται): Δεν συνειδητοποιείς πόσο βαριά είναι μια βαλίτσα μέχρι να πρέπει να την σηκώσεις πάνω απ’το κεφάλι σου. Ουδέποτε ισχυρίστηκα ότι είμαι καλή στις άρσεις βαρών, οπότε αντί να καταλήξω με την βαλίτσα… να μου έρχεται στο κεφάλι, την βόλεψα ανάμεσα στο κάθισμά μου και το μπροστινό, και την έκανα ακουμπιστήρι.

Μόνο μισή ώρα για Peterborough.

Ο σταθμός στο Peterborough

Ο σταθμός στο Peterborough

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Καθοδόν για York

Δεν έχει ιδιαίτερη ζέστη. Γιατί λοιπόν επιμένουν να βάζουν κλιματισμό στα τρένα; Σε περίπου μια ώρα φτάνω York, και το δεύτερο τρένο της ημέρας έχει πολύ περισσότερο κόσμο από το πρώτο. Αυτή την φορά δεν προσπάθησα καν να ανεβάσω την βαλίτσα στο ράφι. Έχουμε βέβαια ένα μικρό πρόβλημα γιατί σε αντίθεση με πριν δεν έχω δυο θέσεις όλες δικές μου. Πάλι καλά που έκανα γιόγκα αυτό το εξάμηνο! Κάθε φορά που είναι να περάσει κάποιος, κάθομαι οκλαδόν, βάζω το σακίδιο στα πόδια και τα πόδια στην βαλίτσα και περιμένω να φύγει όποιος είναι για να… ξεδιπλώσω.

Αν εξαιρέσεις το κρύο, το να ταξιδεύεις με τρένο είναι πολύ άνετο. Αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι δεν βλέπω την ώρα να φτάσω. Ακόμα κι εγώ δεν αντέχω πέντε ώρες καθισμένη και (επί το πλείστον) ακίνητη!

The Golden Fleece, York

Έφτασα τελικά στο York ωραία και καλά. Ο καιρός είναι συννεφιασμένος, αλλά δεν κάνει ιδιαίτερο κρύο και η διαδρομή μέχρι το ξενοδοχείο ήταν ευχάριστη. Από τα λίγα που έχω δει, το York μοιάζει με μια μεγαλύτερη εκδοχή του Norwich. Όχι ότι παραπονιέμαι!

Το ξενοδοχείο, ονόματι Georgian House, είναι μικρούλι, μόνο 18 δωμάτια. Μου την ψιλοέσπασε που το πρωινό είναι ξεχωριστή χρέωση, αλλά έχω ήδη σταμπάρει μερικές τσαγερί που θέλω να τσεκάρω, οπότε no problemo!

Το δωμάτιό μου είναι στην σοφίτα. Μάλλον ήταν δωμάτιο υπηρεσίας. Για να το βρεις πρέπει να ανέβεις μια σκάλα τόσο απότομη που αναρωτιέμαι αν την χτίσανε έτσι επίτηδες!

Το δωμάτιο είναι τόσο μικρό που το μπάνιο είναι σε άλλο όροφο. Αυτό θα κάνει τα πράγματα ενδιαφέροντα όταν πάω για ντους…..

Τουλάχιστον το κρεβάτι είναι άνετο

Τουλάχιστον το κρεβάτι είναι άνετο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αφότου ταχτοποιήθηκα, πήγα μια μικρή βόλτα στο ιστορικό κέντρο. Δεν είμαι ειδικός στην αρχιτεκτονική, αλλά δεν νομίζω ότι είδα κτίρια πιο καινούργια από το 1800. Θα κάνω μια πιο σοβαρή εξερεύνηση την Δευτέρα, αλλά προς το παρόν ο στόχος μου ήταν η παμπ, The Golden Fleece.

IMG_0559

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πρόκειται για μια από τις πιο παλιές και στοιχειωμένες παμπ της Αγγλίας (και δεδομένου ότι είχε ένα σκελετό καθισμένο στο μπαρ, δεν μου έκανε εντύπωση).

Το εσωτερικό είναι πολύ προσεγμένο και το φαγητό καλό.

Θα γυρίσω στο ξενοδοχείο μόλις τελειώσω την μπίρα μου. Υπό άλλες συνθήκες θα συνέχιζα την βόλτα, αλλά θα προτιμούσα να μην χαθώ σε μια στοιχειωμένη πόλη αφότου σκοτεινιάσει…

About these ads

About liathebookworm

Hello everyone! Wellcome to what will become a mess of randomn diary entries, fanfiction, actual fiction (le gasp! art!), reviews, plugging, FANGIRLING and even the occasional introspection. Oh and που και που κάτι στα Ελληνικά για να μην γκρινιάζει η μαμά! Hope you enjoy reading my blog as much as I will enjoy writing.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s