Spring Trip 2014 – Day 5

Standard

Καθυστερημένο και λιγότερο προσεγμένο από τα άλλα. Συγγνώμη! Προς υπεράσπιση μου, είμαι πτώμα. Όλα ξεκίνησαν σήμερα το πρωί, όταν πετάχτηκα από τον ύπνο μου, σίγουρη ότι κάποιος ήταν στο δωμάτιο μου. Για την ακρίβεια κάποιος περνούσε από τον διάδρομο, αλλά λεπτοί τοίχοι και καλή ακουστική κάνουν θαύματα. Όταν κατέβηκα για πρωινό, έφαγα την μία και μοναδική απογοήτευση της ημέρας: σερβίρουν μόνο το κλασσικό Αγγλικό πρωινό. Για τελευταία φορά! ΑΒΓΑ, ΜΠΕΪΚΟΝ ΚΑΙ ΝΤΟΜΑΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΙΝΟ! Ένα τσάι αργότερα την κοπάνησα για την πόλη. Μόνο πέντε χιλιόμετρα και σχεδόν όλο ευθεία, αλλά η εξοχή εδώ είναι υπέροχη!

Είχε λίγη ψύχρα, ειδικά κοντά στην ακτή, αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση ήταν πως ακόμη και δίπλα στην ακρογιαλιά δεν μύριζε θάλασσα. Πως και γιατί, δεν έχω ιδέα. Το Bangor με μπερδεύει και για άλλους λόγους. Η πόλη είναι παλιά, το βλέπεις μερικά κτίρια εδώ κι εκεί, και ιδίως στο κύριο κτίριο του πανεπιστημίου (για αυτό θα τα πούμε αργότερα), αλλά το μεγαλύτερο τμήμα της πόλης μοιάζει να χτίστηκε από την δεκαετία του ’70 και μετά (και όχι, αυτό δεν είναι κομπλιμέντο). Δεν μπόρεσα να δω κάποιο μοτίβο στο πως η πόλη έχει αναπτυχτεί. Τα περισσότερα αστικά κέντρα που έχω επισκεφτεί έχουν ένα εμφανές “ιστορικό κέντρο” και ζώνες με κτίρια άλλων περιόδων να το τριγυρίζουν. Εδώ είναι λες και ολόκληρες αρχιτεκτονικές περίοδοι μπουλντοζώθηκαν για να κάνουν χώρο για της καινούργιες. Ίσως να κάνω λάθος, αλλά αυτή είναι η πρώτη μου εντύπωση.

Όταν έφτασα λοιπόν στην πόλη, και αφότου τσίμπησα κάτι στα γρήγορα, άρχισα να ψάχνω για το πανεπιστήμιο. Δεν έχω χάρτη (επειδή δεν μπορούσα να βρω έναν, και ναι, έψαξα), αλλά θυμόμουν ότι το campus είναι κοντά στον σιδηροδρομικό, οπότε κινήθηκα προς αυτήν την κατεύθυνση και όπως πήγαινα είδα σε ένα λόφο στα δεξιά μου ένα μεγάλο, παλιό και εντυπωσιακό κτίριο. Ε, λέω, ακόμα κι αν δεν είναι αυτό που ψάχνω, θα έχει φοβερή θέα. Άρχισα λοιπόν το σκαρφάλωμα.

Τελικά όχι μόνο ήταν τμήμα του campus, ήταν το αρχικό κτίριο του πανεπιστημίου ΚΑΙ το κτίριο που στεγάζει την φιλολογική σχολή και την βιβλιοθήκη. Τριγύρισα την γειτονιά (το campus είναι ένα με την πόλη), έριξα μια ματιά στα κτίρια των κοιτώνων και παρόλο που δεν είμαι κατενθουσιασμένη, τουλάχιστον είναι καινούργια και φαίνονται καλής ποιότητας. Τελικά κατέληξα πίσω στην πόλη και πέρασα το μεσημέρι και απογευματάκι τριγυρνώντας, με μια στάση για φαγητό σε ένα απόμερο bistro όπου έφαγα την πιο φρέσκια σαλάτα που έχω φάει από τότε που γύρισα στην Βρετανία.

Η επιστροφή μου στο ξενοδοχείο ήταν ενδιαφέρουσα, και όχι μόνο επειδή ήμουνα πτώμα. Παρόλη την προσοχή μου το πρωί, παραλίγο να χαθώ στην τελευταία διασταύρωση και τα Κάππα και οι Κόκκινες Σκούφιες μόνο ξέρουν που θα κατέληγα… Περισσότερα αύριο (ή αργότερα σήμερα, ό,τι ταιριάζει).

Θάλασσα!

Θάλασσα!

Η θέα από την σχολή

Η θέα από την σχολή

Το είπα ότι το κτίριο ήταν παλιό και έδειχνε σημαντικό!

Το είπα ότι το κτίριο ήταν παλιό και έδειχνε σημαντικό!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s