Σεπτέμβρης

Standard

Τι κι αν ο αέρας είναι ακόμα ζεστός;

Τι κι αν ο ήλιος ακόμα λάμπει;

 

Το φθινόπωρο έρχεται και μπορείς να το δεις

Στα σύννεφα που κυνηγιούνται

Σαν παιδιά ακόμα σε διακοπές.

 

Μπορείς να το ακούσεις

Στα κουδούνια που αρχίζουν να ηχούν

Στις αυλές και τα προαύλια των σχολείων.

 

Στην φωνή του μανάβη που από ροδάκινα

Περνά στα μήλα κι αχλάδια,

Στις ομπρέλες και τα παλτά που ξαφνικά

Τα βρίσκεις παντού –για μήνες τα είχαμε ξεχάσει-,

 

Και πάνω απ’όλα στο φως του ήλιου.

Το φως που από λευκό, χρυσίζει,

Που με κάθε μέρα γίνεται και πιο ισχνό,

Λίγο λίγο για την ώρα, για τον μήνα

Που μας βρίσκει πιασμένους

Ανάμεσα σε καλοκαίρι και χειμώνα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s