Tag Archives: Αγγλία

Μια Κυριακή πήρα το τρένο

Standard

Οι νότες πάλλονται γύρω μου

Και ο ήλιος λάμπει έξω.

Ένα ποτάμι κυλούσε εδώ κάποτε,

Ακούω ακόμα την φωνή του.

Της Κυριακής το όνειρο

Κρατάει ως τη Δευτέρα,

Κι η λύση που βρίσκεις δεύτερη

Συχνά είν’η πιο καλή..

Τα δέντρα ψιθυρίζουμε

 Εδώ θα σου αρέσει!

Χαμογελώ, είναι μια αρχή.

Ας γυρίσουμε τον τροχό ξανά.

Το φως

Standard

Όντας φοιτήτρια με ρωτάνε συχνά
Απο χώρα σε χώρα, ποια η διάφορα;
Είναι η γλώσσα, οι τρόποι, τα σπίτια
(κοντά ή ψηλά;)
Κι εγώ γελαω και λέω πως όχι,
Ή μάλλον ναι, είναι όλα αυτά,
Και τα χαμόγελα που άλλοι δίνουν απλόχερα,
Και η κουζίνα και οι τρόποι μεταφοράς.
Μα πανω απ’ολα είναι το φως.
Το φως που ρέει χρυσο στα μάρμαρα της Αττικής
Και σ’αγγαλιάζει σαν παλιός φίλος,
Που παιζει κρυφτό στις ελιές και κανει την θάλασσα να λάμπει.
Το φως στην Αγγλία (κρύο ή ζέστη κι αν κανει)
Το βρίσκω ψυχρό, λευκό κι αστραφτερό σαν πάγο.
Φωτίζει τα παντα, καίει τις σκιές σαν προβολέας σε σκηνή.
Απόμακρος ο βόρειος ήλιος δεν σταματά
Με αυτους που τον καλωσοριζουν λιγα λεπτα να περάσει.

Καμβάς

Standard

1.

Το παράθυρο είναι ένας πίνακας

Και ο ουρανός είναι ο καμβάς μου,

Άσπρος, χιονάτος, απλώνεται παντού.

Που και που φως και χρώμα τυλίγονται

Σαν μανόλιες που χορεύουν ανθισμένες,

Ροζ και κίτρινες, στο τραγούδι των πουλιών.

 

2.

Βρέχει σήμερα κι όλα είναι κρυμμένα

Σ’ένα γκρίζο πέπλο μεταξωτό.

Στον βορρά οι βροντές βρυχώνται,

Όμως εδώ η σιωπή σπάει

Σαν τις σταγόνες στο τζάμι

Η μία μετά την

Άλλη.

3.

Η άνοιξη μας ξέχασε μα τα λουλούδια ανθίζουν,

Κροίκοι και νάρκισσοι και κερασιες,

Που το κουράγιο βρίσκουν,

Να ονειρευτούν τον μπλε ουρανό,

Την ζέστη στον αέρα;

Ποιο σιωπηλό ένστικτο τα καθοδηγεί,

Τι ξέρουν μα μας κρύβουν,

Όταν στην μέση του χιονιά φυτρώνουν και ανθίζουν;