Tag Archives: shoes

Spring Trip 2014 – Day 9 – English Version


The magic red boots strike again! And for those that don’t know, I am talking about a pair of red boots that I bought this autumn. Other than being incredibly cure, I believe they deserve the epithet magic, seeing that every time I wear them my day goes just right.

See what happened today for example: the sun was shining, the air was warm, I made a wonderful walk and found two books I have been searching for some time! Honestly, when I left the hotel this morning I did not mean to go shopping. Three hours later I was standing in front of a four-storey Waterstones, so I just had to check it out. Since I first came to England I’m made it a practice to go through the classics section in every bookshop I visit in an effort to find books from my really-need-to-read-at-some-point-list. One of the hardest to find was the 1001 Arabian Tales. Oh, you can find censored versions and abridged versions and selections, but a decent translation of one of the older Arabic manuscripts? No such luck! Personally, I think the problem is that (like with the Grim Fairy Tales) someone somewhere decided that if the title says (fairy) tales, then the text ought to address children. And I don’t think the misconception was started by Disney… Anyway, the result was that until today I hadn’t been able to find a non-kiddified version of the Arabian Tales. Thank you Penguin Classics!

Other than my campaign through the bookstore shelves (and the mini dance that may or may not accompanied it), I spent most of my day walking around the city centre. I have completely lost count of the days, but I’m pretty sure today was Easter Sunday. Either that or the bell-ringers here are very enthusiastic by the end of Mass. Whichever one is true, today was very musical indeed. After the bells had finished tolling (hahaha, for whom the bell tolls?), the streets were dotted with street performers determined to take advantage of the good weather. I’m not complaining. Other than the fact that most of those I heard were quite talented, the magic boots did their thing and I got my monthly dose of compliments. And before anyone asks, no, compliments by family members don’t count. I mean yeah, of course they count! Just under a different category.

Tomorrow I’m heading for Nottingham, my last stop for this trip before heading back to Norwich (and my revisions for the exams). I’m not sure what to expect (other than an impossible amount of references to Robin Hood) but I can’t wait to find out. Until then, goodnight and good internet surfing!

Spring Trip 2014 – Day 9


Τα μαγικά κόκκινα μποτάκια ξαναχτύπησαν! Και για όσους δεν ξέρουν, πρόκειται για ένα ζευγάρι κόκκινες μπότες που αγόρασα το φθινόπωρο. Εκτός από το γεγονός ότι είναι σκέτη γλύκα, θεωρώ ότι τους αξίζει ο τίτλος μαγικές μιας και κάθε φορά που τις βάζω η μέρα μου είναι τέλεια.

Δείτε τι έγινε σήμερα για παράδειγμα: ο ήλιος έλαμπε, είχε ζέστη, έκανα μια πολύ ευχάριστη βόλτα και βρήκα δυο βιβλία που έψαχνα εδώ και καιρό! Ειλικρινά, δεν σκόπευα να πάω για ψώνια όταν έφυγα από το ξενοδοχείο το πρωί. Αλλά όταν τρεις ώρες αργότερα βρέθηκα μπροστά σε ένα τετραώροφο Waterstones, ε έπρεπε να το τσεκάρω. Από τότε που ήρθα στην Αγγλία, κάθε φορά που επισκέπτομαι ένα βιβλιοπωλείο, φροντίζω να τσεκάρω τα ράφια με τα λεγόμενα κλασσικά έργα, με την ελπίδα ότι θα βρω κάποιον τίτλο από την λίστα-με-βιβλία-που-πρέπει-να-διαβάσω-σε-κάποια-φάση. Ένα από τα πιο δύσκολα να βρω ήταν οι Χίλιες και Μια Νύχτες. Ω, μπορείς να βρεις λογοκριμένες ή/και συμπυκνωμένες εκδοχές, αλλά μια αξιοπρεπείς μεταφράσεις του αρχικού χειρόγραφου; Που τέτοια τύχη! Προσωπικά θεωρώ ότι το πρόβλημα είναι πως (όπως και με τα παραμύθια των Αδερφών Γκριμ και του Περώ) κάποιος, κάποτε αποφάσισε ότι αν ο τίτλος του κειμένου αναφέρεται σε παραμύθια, τότε το κείμενο απευθύνεται σε παιδιά. Και δεν νομίζω ότι το πρόβλημα ξεκίνησε με τον Ντίσνεϋ… Το αποτέλεσμα ήταν ότι μέχρι σήμερα δεν είχα καταφέρει να βρω πουθενά τις Χίλιες και Μία Νύχτες σε κάποια μη-παιδική εκδοχή. Σας ευχαριστώ εκδόσεις Penguin!

Πέρα από αυτήν την εξόρμηση στα ράφια του βιβλιοπωλείου (και το μίνι χορευτικό που ίσως να έκανα, ίσως και να μην έκανα από την χαρά μου) πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της μέρας μου τριγυρνώντας στο κέντρο. Έχω χάσει τις μέρες εντελώς, αλλά νομίζω ότι σήμερα ήταν Κυριακή του Πάσχα. Ή αυτό ή οι κωδωνοκρούστες εδώ πέρα είναι πολύ ορεξάτοι στο τέλος της λειτουργίας. Ότι από τα δύο και αν ισχύει, σήμερα είχε παντού μουσική. Αφότου σταμάτησαν οι καμπάνες (χεχεχε, για ποιον χτυπάει η καμπάνα;) κάθε δρόμος και παράδρομος είχε τουλάχιστον ένα μουσικό που αποφάσισε να εκμεταλλευτεί τον καλό καιρό και να δώσει παράσταση. Δεν παραπονιέμαι. Πέρα από το γεγονός ότι οι περισσότεροι ήταν τουλάχιστον αρκετά ταλαντούχοι ώστε να μην φαλτσάρουν, οι μαγικές μπότες έκαναν το θαύμα τους και πήρα την μηνιαία μου δόση από κομπλιμέντα. Και πριν μιλήσει κανείς, δεν μετράει για κομπλιμέντο αν σου το πει συγγενείς. Δηλαδή μετράει, αλλά θα το βάλω σε άλλη κατηγορία.

Αύριο φεύγω για Nottingham, τον τελευταίο σταθμό του ταξιδιού μου πριν γυρίσω στο Norwich (και τις επαναλήψεις για την εξεταστική). Δεν είμαι σίγουρη τι να περιμένω (εκτός από πάμπολλες αναφορές στον Ρομπέν των Δασών) αλλά δεν βλέπω την ώρα! Μέχρι τότε, καληνύχτα και καλό σερφάρισμα.