Tag Archives: steampunk

Spring Trip 2014 – Day 8 – English Version


Ha! Would you look at that! Birmingham is actually growing on me. Can’t say the same for the industrial architecture, but at least the city is honest about its character. Does that make sense? I’m not sure. I think what I’m trying to say is that I feel more comfortable in cities whose history I can read on the buildings and the roads and the way the neighbourhoods are arranged. I still feel a little uncomfortable, but that’s probably because I’m used to a town that I can cross in less than two hours.

I was thinking earlier, as I was crossing the (large and very well-kept) campus, that if York seems infused with legends and medieval tales, and the odd ghost, then Birmingham is the very definition of steampunk. Old and new twisted together, with the traces of the Industrial Revolution visible even in the newest buildings. But at the same time there are gardens and parks full of flowers and as I was walking to the university I realised that if I ever write a utopian or even dystopian tale then Birmingham would be morbidly appropriate as the setting.

Speaking of walking… My legs are ready to pack and leave. I’m not kidding, poor things, they suffered today! Eight miles to walk to and fro the campus, plus my exploration there, plus a lengthy wondering to the local shopping complex…Honestly how I made it back to the hotel, I have no idea. And this paragraph is way off topic. I wanted to speak (write?) about the university. I was not certain on what to expect. Whoever wrote the prospectus was a Master of bland writing. Turns out the campus is very well taken care off and way larger than I thought. They must have always had a large intake of students, even the oldest buildings are tall, with plenty of floors and shaped to resemble rectangulars. The areas around the halls of residence are more diverse, mostly thanks to the gardens surrounding them.

It’s a pity I wasn’t able to get my hands on a map of the city. I’m sure there are some pretty awesome nooks and crannies here and there… Still, can’t be helped. Who knows, in two years time I may be here and then I’ll have all the time to go through every little alley and passageway with a toothcomb if I feel like it.

Spring Trip 2014 – Day 8


Χα! Κοίτα να δεις! Το Birmingham μου ψιλοαρέσει τελικά. Δεν μπορώ να πω ότι η βιομηχανική αρχιτεκτονική είναι η αγαπημένη μου, αλλά τουλάχιστον η πόλη είναι ειλικρινής όσον αφορά τον χαρακτήρα της. Βγάζει νόημα αυτό; Δεν είμαι σίγουρη. Νομίζω ότι αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι νιώθω πιο άνετα σε πόλεις των οποίων την ιστορία μπορώ να διαβάσω στα κτίρια, τους δρόμους και τον τρόπο με τον οποίο οι γειτονιές είναι οργανωμένες. Εξακολουθώ να νιώθω άβολα, άλλα αυτό έχει περισσότερο να κάνει με το γεγονός ότι έχω συνηθίσει σε πόλεις που μπορώ να διασχίσω σε δυο ώρες το πολύ.

Σκεφτόμουνα νωρίτερα, καθώς τριγύριζα το (τεράστιο και εξαιρετικά προσεγμένο) campus, ότι αν το York μοιάζει διάχυτο με θρύλους και μεσαιωνικές ιστορίες, το Birmingham είναι ο ορισμός του steampunk. Παλιό και καινούργιο πλεγμένα και τα ίχνη της βιομηχανικής επανάστασης παντού. Αλλά παράλληλα υπάρχουν κήποι και πάρκα γεμάτα λουλούδια και καθώς περπατούσα προς το πανεπιστήμιο συνειδητοποίησα ότι αν ποτέ γράψω μια ιστορία με υπόβαθρο είτε μια ουτοπία είτε μια δυστοπία, το Birmingham θα ταίριαζε εξαιρετικά.

Μιας και μιλάμε για περπάτημα… Τα πόδια μου είναι έτοιμα να σηκωθούν να φύγουν. Δεν κάνω πλάκα, τα ταλαίπωρα υπέφεραν σήμερα. Οκτώ μίλια το πήγαινε-έλα για το πανεπιστήμιο, συν την εξερεύνηση εκεί, συν το τεράστιο εμπορικό κέντρο που τριγύρισα το απόγευμα… Ειλικρινά απορώ πως κατάφερα να φτάσω στο ξενοδοχείο… Και αυτή η παράγραφος πήγε άλλα-ντάλα. Ήθελα να μιλήσω (γράψω;) για το πανεπιστήμιο. Δεν ήμουν σίγουρη για το τι να περιμένω, το προσπέκτους τους ήταν γενικευμένο σε βαθμό δακρίων. Τελικά το ίδιο το campus είναι πολύ προσεγμένο. Το πανεπιστήμιο πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ότι υπολόγιζα, μπορούσες να το δεις στα κτίρια. Ψηλά, με μπόλικους ορόφους και χτισμένα κυρίως σαν ορθογώνια. Οι περιοχές με τους κοιτώνες έχουν μεγαλύτερη ποικιλία εμφανισιακά, κυρίως λόγω των κήπων που τριγυρίζουν τα σπίτια.

Είναι κρίμα μόνο που δεν έχω καταφέρει να βρω κανένα χάρτη της πόλης. Είμαι σίγουρη ότι υπάρχουν μερικές πολύ ενδιαφέρουσες γειτονιές εδώ τριγύρω, αλλά… Ε, τι να κάνουμε; Θα μου δώσει κάτι να κάνω αν τελικά καταλήξω εδώ μέσα στα επόμενα δυο χρόνια.